Showing posts with label Thirumalai. Show all posts
Showing posts with label Thirumalai. Show all posts

Monday, 7 November 2016

அழகிய திருவுரு காட்டும் மாயவன்..அரங்கன் - திருமாலை -20.

தமிழ் இலக்கியத்தில் வைணவர்கள்  பாடிய பாடல்கள்..நாலாயிரத் திவ்யப் பிரபந்தங்கள் எனவும்..பல திருமாலின் திருவுருக்கள் கண்டுப்பாடியவர்கள் ஆழ்வார்கள் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றனர். அவர்களுள் தனிச்சிறப்பு ப் பெற்றவர் தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார். இவரைப்பற்றியும்..இவர் எழுதிய திருமாலை..திருப்பள்ளியெழுச்சி பற்றியும் முன்பே எழுதியுள்ளேன்..

அதனைப்பற்றி அறிய..இந்த லிங்கை க்ளிக் செய்யலாம்.

இப்போது சென்ற திருமாலை பாடல்களில் (பாசுரங்களில்) . திருவரங்கத்தின் அழகு.. அதன் மேன்மை, அங்கு பள்ளிக்கொண்டிருக்கும் அரங்கனின் திருப்பெயர்களை சொல்வதன் நன்மை எனக்கூறி வந்தவர் , தான்
அரங்கனைக்கண்டதும் உருகி நின்று விடுவதாகவும் நீங்கள் உருகாமல் தரிசித்துதிரும்பி வருகிறீர்களே..அது எப்படி சாத்தியம் என்று நம்மிடம் கேட்டு...அதற்கான பாசுரத்தையும் தருகிறார்.

இனி பாசுரம் காண்போமா !!

திருமாலை - 20.

பாயு நீ ரரங்கந் தன்னுள் பாம்பணைப்பள்ளி கொண்ட
மாயனார் திரு நன் மார்பும் மரகத வுருவும் தோளும்

தூய தாமரைக் கண்களும் துவரிதழ் பவள வாயும்
ஆயசீர் முடியும் தேசும் அடியரோர்க் ககலாமே !

இனி பாசுர விளக்கம்...அர்த்தத்துடன் :

பாயும் நீர் - பாயக்கூடிய காவிரி நீர்

அரங்கந்தன்னுள் - திருவரங்கம் தன்னுள்..(காவிரி நீர் பாய்ந்து வரும் திருவரங்கத்தில்)

பாம்பு அணை - ஆதி சேஷனாகிய பாம்பின் மேல்

பள்ளிக்கொண்ட மாயனார் -
படுத்துக்கொண்டிருக்கிருக்கும் (உறங்கியப்படி..யோக நித்திரையில் இருக்கும்) ஆச்சர்யப்பட தக்க செயல்களை செய்யும் எம் பெருமான்

திரு நன் மார்பும் - திரு வாகிய மஹாலஷ்மி உறையும் விசாலமான மார்பும்

மரகத உருவும் - பச்சை நிறத்தில் மரகத மணிப்போன்ற நிறத்தில் திரு மேனியும்..உருவும்...

தோளும் - பரந்த தோள்களும்

தூய தாமரைக்கண்களும் - தூய்மையான தாமரைப்போன்ற கண்களும்.

துவரிதழ் - முறுக்கம் பூ போன்ற சிவந்த நிறமுள்ள இதழ்களும்..அதரங்களும்.

பவள வாயும் - பவள போன்ற செந்நிற வாயும்

ஆய சீர் - ஆய- தங்கம் , ஆய - நெடு நாட்களாக உள்ள (ராமரே வழிபட்ட அரங்கனல்லவா !)

தங்கத்தினால் ஆன , சிறந்த திரு முடியும் (க்ரீடமும்)

தேசும் - இவற்றினால் ஆன தேஜஸூடன்..அழகும்

அடியரோர்க்கு - கண்ட அடியவர்கள்...

அகலலாமே - அகலுதல் என்பது இயலுமா - இழக்கத்தகுமோ..!

இனி விளக்கம் :

திருவரங்கம் இரு புறமும் காவிரி நதியால் சூழப்பட்டது. ஆகவே காவிரி நீர் பெருகி சூழ்ந்துக்கொள்ளும் திருவரங்கத்தில் , ஆதி சேஷன் என்கிற பாம்பின் மேல் படுத்துக்கொண்டு கண் மூடி தூங்கிறார் போல யோக நித்திரையில் இருந்தப்படியே அனைத்து இயக்கங்களுக்கும் காரணமாக உள்ள அரங்கனின் ( பல ஆச்சர்யப்படத்தகுந்த செயல்களை செய்வதால் மாயனார் என்கிறார் ஆழ்வார்) ,

மஹாலஷ்மி வசிப்பதால்..சிவந்த நல் மார்பும் (மஹாலஷ்மி அமர்ந்து கால்களை வைத்திருப்பதால் சிவந்த மார்பு , அவள் சூடிக்களைந்த மாலைகள்..மலர்களால் சிவந்த மார்பு, அவளுக்கிட்ட சந்தன குங்குமங்களால் சிவந்த மார்பு , நல் - எப்போதும் எல்லோருக்கும் நன்மையை மட்டுமே செய்ய அருள் புரிய எண்ணும், மார்பு)/

மரகத மணி போன்ற பச்சை நிறத்தினால் ஆன முழு திரு மேனியும் ,

அரங்களின் திருத்தோள்களும்

தாமரை குளிர்ச்சியைத்தரும் , அத்தகைய குளிர்ச்சியான பார்வையை தன்னை தரிசிக்க வரும் அடியவர்களிடம் செலுத்திடும்..அழகிய சிவந்த தாமரையை ஒத்த கண்களும்

முறுக்கம் பூ..சிவப்பாக இருக்கும்..அதனைப்போன்று சிவந்த இதழ்களும்..அதரங்களும்

பவளத்தினை போன்ற செந்நிற வாயும்

தங்கத்தினால் செய்யப்பட்ட , மிக பழைய  திருமுடியும்(கிரீடமும்) கொண்டு

இவற்றால்..வரும் தேஜஸூடன் அழகுடன் தன்னை உணர்ந்து , அறிந்துக்கொண்டு காண வரும் அடியவர்களுக்கு அருள்கிறார் அரங்கன்.

இவரது முழு அழகையும் , ஒவ்வொரு அங்கமாக திகழும் அழகையும் கண்ட கண்கள் எப்படி அவரை விட்டு அகலும்.

என்னால் அகல முடியவில்லையே. நீங்கள் எவ்விதம் தரிசித்தவுடன் நகர்ந்து விடுகிறீர்கள் என்று கேட்கிறார் தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் இப்பாசுரத்தில்.

இதில் , தனக்கு அவரை விட்டு அகலாத முறுக்குவாதம் ஏற்பட்டிருப்பதாகவும்..
ஆழ்வார்களால்  திருமாலின் திருவுருவைக்காணாமல்..பிரிந்திருந்தால் பிரிவை ஏற்க முடியாது என்கிறார்.

அழகான திருவரங்கம்.

பாயும் நீர்..என்பதை..பொன்னி நதி பாய்வதோடு அல்லாமல்..

ஆழ்வார்களும் , பின் வந்த ஆச்சார்யர்களும் புகலிடமாக வந்துப்பாய்ந்த ஊர் திருவரங்கம் என்கிறார்.

ராமர் உறங்கும் அழகே அத்தனை அற்புதம் அவர் பூஜித்த அரங்கன் கண் வளரும் அழகு அதி அற்புதம். அந்த அழகுடன் அவர் உலக சிருஷ்டி முதல் அத்தனை ஆச்சர்யமிக்க செயல்களையும் செய்கிறார்.

அதிலும்..ஸ்ரீரங்கம் பெரிய பெருமாளின் பார்வை.. நம்மைப்பார்பது போலவும் இருக்குமாம்..தென்னிலங்கையில் உள்ள விபீடணுக்கு அருள் செய்வதுப்போலவும் இருக்குமாம்.

கண்களை மூடியும்..திறந்துமான அருட்பார்வை.!

தன் அழகை ஆபரணங்களால் சற்றே மறைத்தப்படியே அருள் பாலித்தாலும் அதனையும் மீறி அவர் அழகால்..ஆழ்வார்கள்..அடியவர்கள் மயங்கிக்கிறங்கிப்போய் அவரை விட்டு அகல இயலாமல் ... கலங்கி நிற்கின்றனர்.

தான்..தனது என்ற எண்ணங்களுடன் சராசரி வாழ்க்கையில் வாழும் மனிதர்களே.. உங்களால் எப்படி அரங்கனின் அழகைக்கண்டு பிரிந்து வர முடிகிறது.என்னால் இயல வில்லையே என்றே இப்பாசுரத்தின் மூலம் தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் நமக்கெல்லாம் தெரிவிக்கிறார்.

இனி ..ஆழ்வாரின் பாதம் பணிந்து..அடுத்தப்பாசுரம் காண்போம்...!

Wednesday, 18 May 2016

பெருங்கடல் காவிரியின் மீது பள்ளிக்கொண்ட அரங்கனின் வைபவம் சொல்லும் திருமாலை பாசுரம்

தமிழ் இலக்கியங்களில் தனி சிறப்பிடம்
பக்தி இலக்கியங்களுக்கு உண்டு.
பக்தியையும் வாழ்வியலையும் பிணைத்து வைத்தனர் இலக்கியங்களாக நம் முன்னோர்கள்.

தமிழ் பக்தி இலக்கியங்களில் வைணவத்தைப்போற்றி , திருமால் மஹாவிஷ்ணுவைப்பற்றி பாசுரங்களை இயற்றிவர்கள் ஆழ்வார்கள் என அழைக்கப்படுகின்றனர்.

இவர்கள் பன்னிருவர். இவர்கள் பாடிய தொகுப்பு நாலாயிரம் , நாலாயிரத் திவ்யப்பிரபந்தம் எனப்படுகின்றன.

இதில் அன்றைய சோழமண்டலம் , திருமண்டகக்குடியை பூர்வீகமாகக்கொண்டு , திருமால் பக்தியுடன் வாழ் நாள் தொண்டாக பூத்தொடுத்து இறைவனுக்கு சமர்ப்பிக்கும் அருந்தொண்டுப்புரிந்துவந்தவர் தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார், இவர் இயற்பெயர் விப்ர நாராயணர்.

இவர் இயற்றியவை திருமாலை , திருப்பள்ளியெழுச்சி. திருவரங்கம் , ஸ்ரீரங்கம் கோவிலில் உறையும் பெரிய பெருமாள் அரங்கனை மட்டுமே இவர் பாடியவர் என்ற தகவலுடன், "திருமாலை" யில் அடுத்த பாசுரமாகிய 18 வது பாசுரத்தைக் காண்போமா !!




பாசுரம் :

இனிதிரைத்திவலை மோத எறியும்தண் பரவைமீதே
தனிகிடந்தரசு செய்யும் தாமரைக் கன்ணனென்ம்மான்
கனியிருந்தனைய செவ்வாய்க் கண்ணனைக் கண்ட கண்கள்
பனியரும் புதிரு மாலோ எஞ்செய்கேன் பாவியனே !

இனி அர்த்தமும்..விளக்கமும்..காண்போம் :

இனி - இனிதான
திரை  - அலை
திவலை - அலையின் துளி
மோத - இனிதாக அடித்து மோத
எறியும் - கொந்தளிக்கின்றன
தண் - குளிர்ந்த
பரவை மீதே - கடலைப்போன்று விரிந்தக் காவிரியின் மீது

தனிக்கிடந்தரசு செய்யும் - தனியாகக்கிடந்தருளி
அரசு செய்யும் - செங்கோல் செலுத்தும்..அரசாட்சி செய்யும்..அரக்கர்களை அழித்து மக்களைக்காத்து அரசு புரியும்
தாமரைக்கண்ணன் - தாமரை ப்போன்ற அழகியக் கண்களைக்கொண்ட கண்ணன்..அரங்கன்
எம்மான் - எமக்கு தலைவன்
கனி இருந்தனைய செவ்வாய் கண்ணனை - கொவ்வைக்கனிப்போன்ற சிவந்த வாயினையுடைய கண்ணன்
கண்ட கண்கள் - தரிசித்தக் கண்கள் (என் கண்களிலேயே நிற்கிறான்)
பனி அரும்பு - குளிர்ந்தக் கண்ணீர் துளிகள்
உதிருமாலே  - கண்களிலிருந்து பெருகுகின்றதே
பாவியேன் - பாவியாகிய (கண்ணாரக்கண்டுக்களிக்க முடியாத) நான்
என் செய்தேன் - என்ன பாபம் செய்தேனோ !

பாசுர விளக்கம் :

அலைகள் உண்டாக்கும் நீர்த்திவலைகள் அரங்கனது திருமேனியை  இனிதாக வந்து அடித்து மோத,
கொந்தளித்தும் குளிர்ந்தும் கடலைப்போன்ற அகன்ற காவிரியின் மேல் தனியாகக்கிடந்து கண் மூடியபடியே , பகைவர்களிடமிருந்து பக்தர்களை காத்து அருளும் , அரசாட்சி செய்யும் தாமைரையைப்போன்ற அழகியக்கண்களைக் காட்டி எம்மை அவன் பால் அன்பு பெருகவைத்த எம் தலைவன் அரங்கனை பெரிய பெருமாளைக் கண்டக் கண்களில் ,
பனித்த்துளிகள் போல கண்ணீர்  பெருகிறதே..அரங்கனை முழுவதும் தரிசித்து அனுபவம் பெறமுடியாத பாவியாகிப்போனேனே நான் என்ன செய்வேன் !

இங்கு .. பரந்த பாற்கடலைப்போல..காவிரியும் பரந்து விரிந்துள்ளதாம். அது கொந்தளித்தும் குளிர்ந்தும் இருக்கிறது.

வைகுண்டத்தில் பள்ளிக்கொண்டுள்ளதைப்போலவே நாராயணன் திருவரங்கத்திலும் பள்ளிக்கொண்டுள்ளான்..
அப்போது காவிரி அலையின் துளிகள்..இனிதாக அவரது திருமேனியின் மீது மோதுகின்றன.

திருவரங்கத்தில் அரங்கன்
தனியாக அருகில் தாயார் இல்லாமல் கிடந்தப்படியே கண் மூடி உள்ளார்.
 இவர் பகைவர்கள் , அசுரர்களை அழித்து  , பக்தர்களைக் காத்து ஆட்சிபுரிகிறார்.

தாமரையை போலுள்ளது அவர் கண்கள்..அந்தக்கண்களில் மயங்கியே  அவர் மேல் அன்பை வெள்ளமாக பெருக வைத்தார்.
அந்தக் கண்களை தரிசிக்கும்போது..பனித்துளிகள் போலே என் கண்ணீர் துளிகள் வந்து திரையிட்டு தடுக்கின்றனவே...

அவர் திருமேனியின் அழகை தரிசிக்க முடியாதப் பாவியாகிப்போகிறேனே என்ன செய்வேன் என தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் புலம்பும் பாசுரம் இது !


பெருமாளைக்காணும்போது மனம் பக்தியில் சுழன்று..அவனது திருமேனி தரிசனம் கண்டவுடன்..கண்கள் கண்ணீர் சொறிகின்றன. அதனால் அவரால் தரிசிக்க முடியவில்லை. ஆகையால்..

அடியேன் என்ன பாபம் செய்தேனோ என்று புலம்பி அரற்றி ஆழ்வார் பாடியுள்ள பாசுரம்..காவிரியின்  சிறப்பையும் ..

அரங்கனின் மேலுள்ள தீராக்காதலையும் உணர வைக்கும் பாசுரம் இது.

இனி அடுத்தப்பாசுரம் ஆழ்வாரின் பாதம் பணிந்துக் காண்போம்.

Thursday, 17 March 2016

திருமாலை " அறியாதார் திரு மாலை'யே அறியாதவர் !!

தமிழில் வைணவ இலக்கியத்தில் சிறப்பானது
நாலாயிரத் திவ்யப்பிரபந்தம், இதனை திருமால் மஹாவிஷ்ணுவின் மேல் பக்திக்கொண்டுப் பாசுரமாகத் தந்தவர்கள் ஆழ்வார்கள்எனப்படுகின்றனர்.

அவர்களில் எட்டாவதாக சோழ நாட்டில் திருமண்டகக்குடியில் , விப்ர நாராயணன் என்ற இயற்பெயருடன் தோன்றி,

பின்னாளில் தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் என அழைக்கப்பட்டவர் தந்த பாசுரங்கள், தமிழ் பாடல்கள் திருமாலை, திருப்பள்ளியெழுச்சி.

இவை திருவரங்கம், ஸ்ரீரங்கத்தில் உள்ள திருமால் , அரங்கனின் மேல் பாடப்பட்டவை.

இனி அதில்

திருமாலை - 16.

சூதனாய்க் கள்வனாகித் தூர்த்தரோ டிசைந்தக்காலம்
மாதரார் கயற்கணென்னும் வலையுள்பட்டழுந்து வேனை
போதரே யென்று சொல்லிப்புகுந்துதன் பால்
ஆதரம் பெருகவைத்த அழகனூரரங்க மன்றே !

பாசுரப் பொருள் :

சூதனாய் - சூதிலில் தேர்ந்தவனாய்( சூது - பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போதே ஒரு பொருளை அபகரித்து செல்வது)

கள்வனாகி - மற்றவர் பொருளை அவர்களுக்கே தெரியாமல் கவரும் கள்வனாகவும் ஆகி

தூர்த்தரோடு - தீயவர்களோடு - (போகங்களில் ஈடுபட்டவர்கள்,இறைவனை மறந்து,  கண்ணால் காண்பதே மெய் என்றும் பாப, புண்ணியங்களை இல்லையென்பவர்கள் )

இசைந்தக் காலம் - ஒன்றாக வாழ்ந்திருந்தக்காலம்.

மாதரர் - பெண்களுடைய

கயற்கணெண்ணும் - மீன் போன்ற கண்கள் என்னும்

வலையுள்பட்டழுந்துவேனை - வலையுள் சிக்கிக்கொண்டு அழுந்திப்போயிருந்தவனை

போதரேயென்று சொல்லி - போ- வா .. அடா இப்படி வா என்று அழைத்து

புந்தியில் புகுந்து - சிந்தையில் , நெஞ்சத்தில் புகுந்து

தன்பால்  - தன்மேல்

ஆதரம் - அன்பு , ஆசை , வேட்கை

பெருகவைத்த - வெள்ளமாய் பெருகிட வைத்த

அழகன் - அழகனாகிய அரங்கன் எம்பெருமானது

ஊர் அரங்கம் -  வசிக்கும் இடம் திருவரங்கமாகும்.

இனி இப்பாசுரத்தின் அர்த்தம் காண்போம் :

ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே அவர் பொருளை திருடும் சூதனாகவும் , அவரதுப்பொருளை அவருக்கே தெரியாமல் திருடிடும் கள்வனாகவும் ,

கண்களால் காண்பதே மெய், சுகபோகமான வாழ்க்கையே நிரந்தரம், பாபம் , புண்ணியம் என்பது ஏதும் இல்லை என்றெண்ணி வாழும் தீயவர்களுடன் சேர்ந்தும்,

பெண்களின் மீன் போன்ற கண்கள் எனும் வலையில் வீழ்ந்து , ஆழ்ந்தும்  வாழ்ந்திருந்தேன் பல காலமாக ,

அடே, வா ! என்றென்னை அழைத்து,   என் நெஞ்சினில் வந்துப்புகுந்து, மிகுந்த அன்பினை  தன் மேல் வெள்ளமாய் பெருகிடச்செய்த  அழகனாகிய அரங்கன்(பெரிய பெருமாள்) இருப்பிடமே திருவரங்கமாகும்.

இங்கு சூதன், கள்வன் என ஆழ்வார் குறிப்பிடுவது , ஆத்மாவை உடல் என்றெண்ணி,  தன்னுடையதென்று தான் வாழ்ந்ததை !

அனைத்து ஆத்மாக்களும் இறைவனின் சொத்து , அதனையறிமால், இந்த உடலும் , ஆத்மாவும் அழிவற்றது என்றெண்ணிக்கொண்டு,  போக விஷயங்களில் காலத்தைக்கழித்ததை தான் சூதன், கள்வன் என்கிறார்.

மாதரார் விழியுட்பட்டழுந்துவேனை என்பதில் , பெண்களின் மீன்களைப்போன்ற விழியழகில் மயங்கிப்போய் அதுவே நிரந்தரம் என்று வாழ்ந்ததையும் , அந்த விழிகள் உனக்காக நானிருக்கிறேன் என்று பொய்ப்பேச உள்ளமோ , பொருளிருப்பவனுக்கே என்னிடத்தில் இடம் என உண்மை பேசுமாம்.இதனை அறியாமல் வலையில் விழுந்து அகப்பட்டுவிட்டேன் என்கிறார்.

இதனைக்காணப்பொறுக்காமல் , அரே !! இங்கே வா என்று தன்னை அழைத்து , பெரியப்பெருமாளின் மேல் அன்பு, ஆசை , வேட்கையை அதிகரிக்கச் செய்ய தன்னுடைய புத்தியில்.. நெஞ்சத்தில் வந்துப்புகுந்துக்கொண்டு , அவரது திருவடிவழகைக்காட்டி , அவரின் அன்பை ஆதுரத்தை வெள்ளமாகப்பெருகிடச்செய்தவன் அழகன் அவனே அரங்கன்.அவன் வாழும் ஊரே திருவரங்கம் என்கிறார்.

முதலில் திரு மாலின் பெயர்களை , திரு நாமங்களைச் சொல்வதால் கிடைக்கும் நன்மைகளைக்கூறிவந்தவர் , மற்றவர்களுக்கு உபதேசமாகப்பாடி வந்தவர் , 15 வது பாசுரத்திற்கு மேல் , தனக்கு எவ்விதம் அரங்கன் இறங்கினான் தான் எவ்விதம் மாறினோம் என்று தன்னைத்தாழ்த்திக்கொண்டு விளக்குகிறார்.

இது ஆழ்வாருக்கா அல்லது சம்சாரத்தில் உழன்று இதுவே வாழ்வென்று போகத்தில் திளைத்திடும் நம் போன்றோருக்கா !!?

ஆழ்வாரின் பாதம் பணிந்து அடுத்தப்பாசுரம் காண்போம் !!

Friday, 19 February 2016

உங்களுடன் சில நொடிகள் !

என் நட்பிலேயே சிலர் , திருமாலை..நான் எழுதுவது தெரியாமலும் , யார் இயற்றியது எனவும் தெரியாமல் இருப்பதுபோல இருக்கிறது.  

திருமாலைக்காண்போமா என்ற தலைப்பைப்பார்த்ததுமே ஒரு லைக் போட்டும் போடாமலும் நகர்ந்துவிடுவர் என புரிந்தது. அவர்களுக்காகவும் , (பேஸ்புக்கில் ) 
ஒரு சிறிய அறிமுகத்துடன் அடுத்தப் பாசுரம் எழுதலாம் என எண்ணினேன்.
அதென்ன திருமாலைக் காண்போமா! ,  

இதானே !

அந்த காலத்தில் நம் பண்பாட்டையும் , அப்போதைய நிகழ்வுகளை யும் கோவில்களில் சிற்பமாக செதுக்கி வைத்தனர். பக்தியை சார்ந்த இலக்கியங்களும் எழுதப்பட்டன.

சிவனை வணங்குபவர்கள் எழுதியவை சைவக் கோட்பாடுகளை வெளிப்படுத்தியும் , திருமால் , மஹா விஷ்ணுவை வழிபட்டவர்கள் வைணவ இலக்கியங்களையும் தமிழில் தந்தனர்.






இதில் , நான் சமீபத்தில் ஒரு ஸ்கைப் வகுப்பின் மூலமாக நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தங்கள் கற்க ஆசைப்பட்டேன். அதற்காக என்னையும் அவர்களுடன் இணைத்துக்கொண்டேன். அதில் அப்போது , அவர்கள் எடுத்துக்கொண்டது , திருமாலை.

அதற்கான பாசுரங்களை மட்டும் சொல்லி வந்த நான் அதன் அர்த்தமும் தெரிந்துக்கொண்டால் பலாச்சுளையை தேனில் அமிழ்த்தி உண்ணும் சுவைக் கிடைக்குமே எண்றெண்ணினேன். அப்படியே அதற்கான தேடலில் இறங்கி..அதை இங்கும் பகிர ஆரம்பித்தேன்.


அடுத்தடுத்து எழுத முடியாமல் சிறிது இடைவெளி விட்டே எழுதி வந்தேன்.
சரி இப்போ என்ன வந்தது அதற்கு..அதானே..இதோ வந்து விட்டேன் !
திருமாலையைப்பற்றி சில வரிகள்.


தமிழ் இலக்கியங்களில் , வைணவத்திற்கென தனி இடம் பெற்றவை நாலாயிர திவ்வியப் பிரபந்தங்கள்.

அந்தந்தக்காலக்கட்டங்களில் வந்தவர்கள் மிகவும் பக்திப்பெருக்கோடு பல திருக்கோயில்களில் உறையும் மஹாவிஷ்ணுவைப்பற்றி , புகழ்ந்தும் , தனது நிலையையும் , பக்தியின் அவசியத்தையும் வலியுறுத்தி பாடல்களை இயற்றியுள்ளனர்.

பிற்காலத்தில் நாத முனிகள் என்பவரது பெரும் முயற்சியினால் இந்த நாலாயிரம் பாடல்கள் மீட்கப்பட்டன.

இதனை எழுதியவர்கள் ஆழ்வார்கள் என பிற்காலத்தில் அடையாளம் காணப்பட்டு அழைக்கப்பட்டனர்.





முதலாழ்வர்கள் நடுவில் வந்தவர்கள் , பிற்பாடு தோன்றியவர்கள் என வகைப்படுத்தப்பட்டனர்.

இதில் , திருமாலை என்பது நாலாயிர திவ்வியப் பிரபந்தங்கங்களில் ஒரு பகுதி.
யார் இதை இயற்றியது..ஏன் . எந்தக்காலத்தில் இயற்றினார் ? இதன் பொருள் என்ன இதுதான் என் மனதிலும் தோன்றின.
இதோ அதுவும். 


திருமாலை என்ற 45 பாடல்கள் இயற்றியவர் தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் என மற்றவர்களால் அழைக்கப்பட்ட விப்ர நாராயணன் என்ற சொந்தப்பெயர் கொண்டவர் . இவர் வாழ்க்கைக்குறிப்புகள் தந்திருக்கேன் . நினைவிருக்கலாம் , திருமால் பெருமை என்கிற திரைப்படத்திலும் பார்த்த நியாபகம் இருக்கலாம் . 
கும்பகோணத்தை அடுத்த திருமண்டகக்குடியில் பிறந்து , இயல்பிலேயே மஹாவிஷ்ணுவின் மீது பக்திக்கொண்டு அவருக்காக தினமும் பூப்பறித்து அதனை மாலையாக்கி அவருக்கு செலுத்தி வழிப்பட்டு வந்தவர் ,

அவரது வழியில் ஒரு தாசி(நடனமணி) குறுக்கிட , அவளை இவர் ஏறிட்டும் பார்க்காமல் இருக்க , அவளும் , இவரை பார்க்கவைக்க , இவரிடம் பழகி , தன் மேல் பைத்தியமாக்கிட முயற்சித்து வெற்றிப்பெறுகிறாள்.

விளைவு, பக்தியை விட்டு விப்ர நாராயணன் , அவள் மேல் மோகம் கொண்டு , அவள் நினைவாக அவளுடனே காமத்துடன் வாழ்கிறார்.

அரங்கனின் பொன் வட்டில்(பூஜைக்கு உபயோகிக்கும் பொருள்) காணாமல் போக , அதை இவர் தான் திருடியதாக சோழ மன்னரிடம் புகார் போக ,

இவர் அதை செய்ததாக இவரது சிஷ்யன் சாட்சி கூற , செய்யாதக்குற்றம் சாட்டப்பட்டு விடுதலை ஆகிறார்.

அரங்கன் தான் செய்த திருவிளையாடல் இது  என்று மன்னரது கனவில் வந்து உணர்த்தி , ஆழ்வாரை விடுவிக்க சொல்கிறார்.

பிறகு ஆழ்வார் தனது பக்தியை வெளிப்படுத்தி பாடல்கள் எழுதுகிறார் .
அதுவே இந்த திருமாலை .


இதில் முதல் (பாசுரங்கள் )14  பாடல்கள் , திருமாலின் பெயரை சொல்வதால் கிடைக்கும் பலன் , ஏன் சொல்ல வேண்டும் , ஏன் வேண்டும் பக்தி என்பவர் , அரங்கனிடம் , ஸ்ரீரங்கத்தில் உள்ள பெருமாளிடம் தமக்கு எப்படி பக்தி ஏற்பட்டது , அவர் தமக்கு எப்படி இறங்கினார் என்பதை , 

தன்னை விதியில்லா என்னைப்போல , மிகத் தாழ்ந்தவன் என்றுக் குறிப்பிட்டு , மற்ற எந்தத் தெய்வத்தையும் ஏறிடாமல் , பாடாமல் ஒரு பதி விரதைப்போல,  

அரங்கனைப் பாடிய வாயால் குரங்கனை(குரங்குகள் வாழும் மலையில் உள்ள திருவேங்கடமுடையான்) பாட மாட்டேன் என திருப்பதி பெருமாளையும் பாடாமல் , அச்சுவை பெரினும் வேண்டேன் என்று மோட்சத்தை யே வேண்டாம் என்கிறார் .

மற்ற ஆழ்வார்கள் பரமபத வாசம் கேட்கும் போது தனித்துப் பாடியவர் தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் , ஆம் இவர்  தொண்டருக்கும் தொண்டராக , அவரதுப்பாததுளிகளை கண்களில் ஒற்றிக்கொண்டு , அவர்களுக்கும் சேவை புரிந்தவர் .. !!

இனி அடுத்தடுத்தப் பாசுரம் படிக்கலாமா !!

Monday, 20 July 2015

** பாசுரம் -9.

திருமாலை அறிவோம்..
சோழ நாட்டில் விப்ர நாராயணர் என்ற திருப்பெயர் கொண்டவர் தாசியால் மாறி பின் திருவரங்கனுக்கு தொண்டு புரிந்து "தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் " ஆக ஆனவர்.
இவர் அழகு தமிழிலே இயற்றியவை திருமாலை (45) , திருப்பள்ளியெழுச்சி (10) .
இவை நாலாயிர திவ்யப்பிரபந்தம் எனும் வைணவ இலக்கியத்தில் இடம்பெற்றுள்ளன..அதிலுள்ள இறைத்தமிழை அனுபவித்து வருகிறோம்.இனி பாசுர விளக்கம் காண்போம்.
** பாசுரம் -9.
மற்றுமோர் தெய்வ முண்டே
மதியிலா மானி டங்காள்,
உற்றபோ தன்றி நீங்கள்
ஒருவனென் றுணர மாட்டீர்,
அற்றமே லொன்ற றீயீர்
அவனல்லால் தெய்வ மில்லை,
கற்றினம் மேய்த்த வெந்தை
கழலிணை பணிமி னீரே.
--------()----------
* கற்றினம் மேய்த்தவெந்தை - கன்றுகளோடு கூடிய மாடுகளை மேய்த்த
( எந்தை) என் தெய்வம்
கழலிணை பணிமின்நீரே -
கண்ணனை பற்றிக்கொள்ளுங்கள்
மதியிலா மானிடங்காள் - மதியற்றவர்களாகளான (எந்த அறிவு வேண்டுமோ அது அற்ற ) மானிடர்களே !
மற்றுமோர் தெய்வமுண்டே !?
மற்றுமொரு தெய்வம் உண்டோ ?! - ( இல்லை என்றும் )
உற்ற போதன்றி - உற்ற தெய்வமாக பற்றியிருப்பவர் அன்றி
நீங்கள் ஒருவனென்றுணரமாட்டீர் -
வேறெருவரை பர தெய்வமாக ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டீர்கள் அவர்களாக வந்து சரணடந்தால் ஒழிய
அற்றமேலென்றறயீர் - வேதத்திற்கும் மேலான அறுதியான தாத்பர்யமான பரம்பொருளை அறிய மாட்டீர்கள்..
அவனல்லால் தெய்வமில்லை -
முந்தைய என் பாசுரங்களில் நான் தெரிவித்து வரும் பரதெய்வம் நாராயணன் தவிர பிற தெய்வமில்லை என்பதையும்..!
*** பாசுர விளக்கம். ***
முந்தைய பாசுரத்தில் சிலையினால் வென்ற தேவனே தேவனாவான் என்று ஆழ்வார் , அம்பினால் இலங்கையை வென்ற ஒருவன் அவன் ராமனே தேவனாவான்.
அவன் ' சக்ரவர்த்தி, காண்பதும் கடினம் , அவரை பின்பற்றுவதும் கடினம் முற்பட்ட காலம் ' என்பவர்களே !
அதற்கு பின் வந்த கன்றுகளை மாடுகளுடன் மேய்த்த எங்கள் கண்ணனின் பாதம் பணிந்து உற்ற தெய்வம் இவனென்று ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள் !
எந்த அறிவு , ஞானம் தேவையோ அது தவிர வேண்டாததெல்லாம் அறிந்து வைத்திருக்கும் மானிடர்களே !!
என்னால் கூறப்பட்ட தெய்வத்தை தவிர மற்றுமோர் தெய்வமுண்டோ..இல்லை..!
நீங்கள் எந்தெந்த தெய்வங்களை பற்றியிருக்கிறீர்களோ அவர்களே ஒரு துன்பம் எனில் பரதெய்வமாகிய நாராணனை சரண் புகுந்தால் ஒழிய அவரே உற்ற தெய்வம் என்று நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டீர்கள் .
வேதத்திற்கும் மேற்பட்ட வேதாந்தம் எனும் அறுதியான பொருள் கொண்டதை அறியாமல்..வேதங்கள் கூறியப்படி தேவதைகளுக்கு பூஜை செய்து அவர்களே நம் தெய்வம் என்று ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் ! உணருங்கள் !
நாராயணன் ஒழிய உற்ற தெய்வம் வேறில்லை "
என்று ஆழ்வார் உரைக்கிறார்.
இதில் ஆழ்வார் தொடர்ந்து ஏன் அவர் திருவரங்கம் வாழ் அரங்கனை துதிக்கிறார் என்றும்..ஒரே தெய்வம் அவரே என்றும் தம் பக்தியை விளக்கி அனைவருக்கும்..தான் பெற்ற ஞானம் கிடைக்க செய்கிறார்..
ஆழ்வாரின் பாதம் பணிந்து ..அடுத்த பாசுரம் காண்போம்...

அறிவோம் திருமாலை - பிரபந்தம் .- 8


திருமண்டகக்குடியை பூர்வீகமாகக்கொண்ட சாத்வீகமான , தேவதேவி என்ற நாட்டிய அழகியால் வசீகரிக்கப்பட்டு அதன் மூலம் மரண தண்டனை வரை சென்ற விப்ர நாராயணன் எனும் வைணவ அடியார் , பின் தொண்டர்களின் பாதத்துளி மண் ஒற்றி அவர்களுக்கு சேவை செய்ய தொண்டரடி பொடியாழ்வார் ஆகி..அவர் இயற்றிய பக்தி இலக்கியங்கள் திருமாலை (45) - திருப்பள்ளியெழுச்சி ( 10) பக்தி இலக்கியங்கள் படைத்து அவை நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தத்தில் நம்மை உய்விக்கின்றன.
தமிழமுதம் பருகுவோம்..! பக்தி கலந்து.

திருமாலை -8 .

வெறுப்பொடு சமணர் முண்டர் விதியில்சாக்கியர்கள் நின்பால்
பொறுப்பனகள் பேசில் போவதே
நோயதாகி குறிப்பென கடையுமாகில்
கூடுமேல் தலையை ஆங்கே
அறுப்பதே கருமங்கண்டாய் அரங்கமா நகருளானே !
பாசுர விளக்கம்.
வெறுப்பொடு - (இறைவனின் மேன்மையை கேட்கவும் பெறாத) வெறுப்போடு
சமணர் - ஜைனர்கள்
முண்டர் - தலையில் மொட்டையடித்துக்கொண்டு வாழ்ந்த சைவர்கள்
விதி இல் - பாக்கியமற்ற -விதியில்லா
சாக்கியர்கள் - பௌத்தர்கள்
நின் பால் - உன் விஷயத்தில்
பொறுப்பு அரியன கள் - பொறுக்க இயலாத சில வார்த்தைகள்
பேசில் - பேசுவார்களே ஆயின்
அதுவே நோய் ஆகி - அந்த நிந்தைகளை கேட்பதே வியாதியாகி
போவது - வாழ்வே முடிந்துப்போவது
குறிப்பென அடையுமாகில் - அந்த குறிப்பு எனக்கு கிடைத்து (சந்தர்ப்பம் வாய்த்தால் )
கூடுமேல் ஆங்கே - எனக்கு சக்தியும் கூடு மாகில் உன்னை நிந்தித்த அவ்விடத்திலேயே
தலையை அறுப்பதே கருமம் கண்டாய் - தலையை கொய்வதே செய்யக்கூடிய வேலை யாக இருக்கும்..அதையும் நீயே காண்பாய்..நீயே செய்ய வேண்டும்..
திருவரங்க நாதனின் மேல் பேரும் பக்திக்கொண்ட ஆழ்வார்..ராம நாம மகிமையையும் , இறை பக்தியின் வலிமை , மனிதர்கள் புரியாமல் வாழ்கிறார்களே என்ற தன் ஆதங்கத்தையும் சென்ற பாசுரங்களில் தெரிவித்தவர்..இப்போது இறைவனை தூற்றுபவர்கள் , நாத்திகர்கள் பற்றி குறிப்பிடுகிறார்.
திருமழிசையாழ்வார் , திரு மங்கையாழ்வார் முதலியோர் கடுஞ்சொற்கள் உபயோகித்தால் ஏற்க இயலும், ஆனால் பரம சாத்வீக குண சீலரான தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் இங்கனம் குறிப்பிடுவது அக்காலத்தில் இருந்த மற்ற மதங்களின் ஆளுமைகள் மனிதர்களின் செயல்கள் எழுதத்தூண்டியிருப்பன என அறிய முடிகிறது.
இறைவனை ஏற்காது அவன் பால் வெறுப்பை உமிழ்பவர்கள் , தலையில் மொட்டையடித்துக்கொண்டு இருந்த சைவர்கள் , வேதமென்பதையும் , இறைவனையும் ஏற்காத - விதியில்லா பௌத்தர்கள் உன்னைப்பற்றி பொறுக்க இயலாத சில வார்த்தைகளை கூறுவார்களே ஆயின்..முதலில் நான் அவ்விடம் விட்டு நகர வேண்டும் , நகர முடியா சூழ் நிலையில் அவ்வார்த்தைகளை கேட்பதே எனக்கு நோயாகி நான் அவ்விடமே உயிர் விடுதலும் வேண்டும்..அப்படி இல்லையெனில் எனக்கு அவர்களின் பேச்சை கேட்கும் சந்தர்ப்பம் வாய்க்குமெனில் அவர்களின் தலையை அறுப்பதே நான் செய்யத்தக்க செயலாகும்.
அதையும் நீயே செய்ய வேண்டும் என பிரார்த்திக்கிறேன் அரங்க மா நகரில் வாழும் ரெங்க நாதனே !
இது ஆழ்வாரது சூழ் நிலையையும் , ஒரு சாத்வீகர் தான் கொண்ட பக்தியில் எத்துணை உறுதியாக இருக்கவேண்டும் , இறைபக்தியின் மேன்மயையும் விளக்குகிறது.
இதற்கு பல விளக்கங்கள் நம் முன்னோர்களால் தரப்பட்டுள்ளது..அவற்றை பதிவின் நீளம் கருதி வெளியிட வில்லை என்பதை தெரிவித்துக்கொண்டு..
அரங்கனின் அருள் வேண்டி , ஆழ்வாரின் பாதம் போற்றி அடுத்தப்பாசுரம் காண்போம்.

திருமாலை -5

பிரபந்தம் அறிவோம்..

பெண்டிராற்சுகங்களுப்பான் பெரியதோரிடும்பைபூண்டு
உண்டிராக் கிடக்கும்போது உடலுக்கேகரைந்துனைந்து
தண்துழாய்மாலைமார்பன் தமர்களாய்ப்பாடியாடி
தொண்டுபூண்டமுதமுண்ணாத் தொழும்பர் சோறுகக்குமாறே !!
நாலாயிர திவ்யபிரபந்தத்தில் தொண்டரடிபொடியாழ்வாரின் திருமாலை காண்கிறோம் இங்கேப்பதிவாக..சற்றே இடைவெளியில் மீண்டும்..என்னுடன் படித்து பயணிக்க வேண்டுகிறேன் !
தொண்டரடிபொடியாழ்வார் எழுதியவை ரெண்டு..ஒன்று திருமாலை & திருப்பள்ளியெழுச்சி ..திருவரங்கம் வாழ் அரங்கனைப்பற்றி எழுதியது..
இந்த பாசுர விளக்கம்..காண்போம்.
பெண்களால் கிடைக்கும் சுகங்களில் உழன்று வாழ்பவன் , பெரிய பெரிய துன்பங்களை தானே விரும்பி தன் தோளில் அணிகலனாய் அணிகிறான் .
இவன் உணவிற்காக பகல் முழுவதும் உழைத்து விட்டு இரவில் உண்டு அப்படியே உறங்க அந்த உடலுக்காகவே கரைந்தும் , நைந்தும் போகிறான்....
தம்மிடம் அடியார்கள் என்றே பணிந்த தம் பக்தர்களுக்காக அழகான வன மாலையை அணிந்து சர்வேஸ்வரனாக காட்சியளிக்கும் அரங்கனை..பாடி ஆடி , அவருக்கு தொண்டு செய்யும் அமுதத்தை உண்ணாமல்...வெறும் சோற்றை உண்டு வாழும் பாவியாக, வீணர்களாக வாழ்கிறார்களே !
இதில் ஆழ்வார்...காம சுகத்தால் எப்போதும் நன்மை விளைவதில்லை மாறாக..பகுத்தறிவு கொண்டு இறைவன் மேல் பக்தி கொள்ளுங்கள் என்கிறார் . உணவு , உடல் , காமத்திற்கு இடம் கொடாமல்..
நமக்காகவே வனமாலை தரித்த மார்பனாகிய அரங்கனை அடித்தொழ , அவர் நம் பாபங்களை ப்போக்கி..நம்மை உயர்த்துகிறார்..
இதை யறியாமல் வெறும் சோறு ண்டு , பாபிகளாக , நீசர்களாக வாழ்கின்றனரே ..என்று நம்பால் இரக்கம் கொண்டு உய்க்கும் வழி உரைக்கிறார்...