ரங்கா ..ரங்கா ...

அண்டசராசரங்களையும்
அடிகளால் அளந்து 
அயர்ந்து அறிதுயிலும் 
அரங்கா ! 

நின் பாதகமலங்களில்
சரண்புகுந்த சண்டியர்களுக்கும்
மோட்சமளிக்கும் பெருமானே !

விபீடணன் வேண்டியும் செல்லாமல் எம் வருத்தம் தீர கிடந்தருளும்
திருவருளே ! அரங்கமா நகருளானே!

நின் திரு உருத்தேடி விழிகள் விழிக்க
நாமம் பாடும் நாவும் தழுதழுக்க
நடக்க மறுக்கும் கால்கள் பின்ன

உயிரையே திரியாக்கி நின்
அருளோளி பெற அந்திமக்காலத்திலும் அந்தகன்
அச்சமின்றி திருவடி சேர்ந்திட அருள்போழி!!

அரங்கா! நின் திருக்கமல
சரணமன்றி யாதொன்றும் வேண்டேன் ! அருள்வாயா
அருட்கடலே!!அரங்கனே !!

ராதை மணாளனின் திருவடிகளே சரணம் ..

நாவல்பழக்காரி என்றுமட்டுமே அறிந்திருந்த எமக்கு
நின் சங்கோடு ,சக்கரம் இயைந்த
திருக்கைகளைக் காட்டி
மோட்சம் எனும் வீட்டையருளினாயே கண்ணா!
அவள் நின்னையுணர்ந்ததன் புண்ணியம் அறிந்தால் யாமும் 
நாவற்பழக் கொட்டையாகவேணும் கீழ் விழத் துடிக்கிறோம் கண்ணா !
ஐந்தறிவு ஆவினங்கள் நின்
குழலிசை கேட்டுமயங்க அவை
செய்த புண்ணியம் யாம் அறியோம்
புல்லாங்குழலின் காற்றாக இல்லாவிடினும் கண்ணா !
நின் காலடிப்பட்ட பிருந்தாவனத்தின்
காய்ந்த மண்ணாய் ,மக்கிய சருகாய்
மாறிடத்தான் தவிக்கிறோம் கண்ணா!

நின் திரு வாய் அமிர்தம் பட்டு
சிவந்த வெண்ணெய் கொண்ட
மண் பாண்டம் செய்த புண்ணியம் தான் என்னே !
யாம் அறியோமே!
மாய இருள் நீக்கி, நின் பாதகமலமே நித்தமும் எண்ணி
ஏங்கிடவே செய்திட வேண்டுமாய்
ஆயிரதாமரையிதழ் தாங்கிடும்
நின் பாதக்கமலங்களே சரணம் !!

முதலில் தைரியமாக என் வெளியிட்ட கவிதை ..

மாதங்களில் சிறந்த மார்கழி 

சிலுசிலுவென அதிகாலைப்பனி
சாணம் தெளித்த ஈர மண்

மலரத்துடிக்கும் மலர்களின் மணம்
எங்கோ கேட்கும் திருப்பாவை இசை!

வாசலில் காபியுடன் அம்மா
போடுவதை பெருமையுடன் பார்த்து போகும் அப்பா

கொசுக்கடியுடன் கோலத்தில் திளைத்து
பளீரென வெண் கோலம்

வரைந்த கைகளுடன் நான்
மார்கழி ஒரு வசந்தம்

வருடம் முழுவதும் மார்கழியாய்
அப்படியே வாழ்ந்திட ஆசைதான் ...